happy bitchday - 1

Elk jaar moeten we eraan geloven, er is geen ontkomen aan: de verjaardag...
Velen zeggen mij dat ik niet zo moet zeuren, want: 'je bent nog in de bloei van je leven'. Ja lekkh, dat is ff betrekkelijk. In het reguliere leven zit ik 'in de reclame' (wie niet), en daar stopt de leeftijd voor figuren zoals ik bij de 25. Ook ik ben dus gestopt met tellen bij het passeren van deze magische grens. Maar helaas...
Elk jaar, zo tegen de dag dat moederlief mij uit haar lichaam dreef, ben ik op vakantie. Zo ook vorige maand. Zelfs geen lulijzer had ik op zak; schuilen deed ik. Wachten totdat de depressie van nog een jaar ouder over was getrokken. Nou ok, ik kan het nu wel zeggen, ik zat in Aruba (wie niet tegenwoordig?).
Hoe ze het hebben gedaan, hoe ze het hebben gedaan, maar in een gezamenlijke actie wisten de uitgeverij en de 06-jongens (en meiden) mij te traceren. Om een geintje uit te halen. Tuurlijk.
Nu het andere deel van de inleiding van dit verhaal. Als je iedere dag met porno werkt, ga je niet nog eens even op je gemak een verhaal lezen bijvoorbeeld. Rachel en ik wel, Kim en Wendy ook; omdat het ons werk is. Maar de meiden van de administratie, of de mensen van de opmaak niet. Vandaar dat ik in mijn verhalen best wel openhartig kan zijn. De mensen die ze lezen hebben sowieso iets met porno (toch?), en de mensen die ze niet lezen en die mij dagelijks meemaken, weten van niets. Dacht ik ten minste.
Al maanden loop ik mijn angst voor mooie vrouwen rond te bezuinen in de bladen waar ik voor schrijf. Mij niet realiserende dat de mensen van de administratie daar wel eens iets mee konden (en wilden!) doen... Maar ja, zelfs een zesenzestiger (juist!) kan op z'n tijd best nog wel naef zijn.
Nu komen beide inleidingen bij elkaar, want wat hadden die bedrijfssloeries en dat 06-tuig nu gedaan? Juist, exact op mijn verjaardag, in Aruba, een waanzinnige call girl voor mij geregeld!

Uiteraard was het weer een mooie dag. Ik was net de cnu-koek (schrijf je dat zo? In elk geval heet zo een Arubaanse volksbuurt) ingeweest, en in zo'n heerlijk vage Chinese supermarkt wat spulletjes gekocht. Skimmed Milk bijvoorbeeld, heerlijk!
Half in de zon, half in de schaduw zat ik buiten op de patio, bij het zwembad, deur open, binnen tv aan (Discovery Channel, nog zo'n tic), een boek te lezen. Ik was gelukkig. Het besef van mijn verjaring was er wel, maar daar waar het hoorde: op de achtergrond.
Ik hoorde haar aankomen, van heel ver weg. Haar voortschrijdende langzame pas klikte luid door de stilte van de warme ochtend. Ik keek op, naar de richting waar de draagster van de naaldhakken vandaan kwam. Uiteraard keek ik op.
De zon wierp haar schaduw vooruit. Als in een reflex sloeg ik mijn ogen weer naar het boek. Een geweldige boezem stak vooruit.
De hakjes klikten harder. Ik zou haar al moeten kunnen zien, maar toch hield ik mijn ogen strak op het boek. Ik las geen letter, luisterde slechts naar haar slepende gang. De hakjes minderden vaart. Ze moest bij mij zijn! Daar ging mijn rust, ik moest weer wat doen. dat wist ik zeker. Ik moet altijd 'iets' met of bij mooie vrouwen. En ik keek op.
Het was een verschrikkelijk mooie vrouw... Lang, blond, inderdaad rondborstig, prachtige heupen en zeer sexy gekleed.
Ze hield haar handen op haar rug. Ze glimlachte naar me. Zeker, geilig, wulps. Ooh, mijn zelfvertrouwen zou weer op de proef worden gesteld!
'Happy birthday to you, happy birthday to you', begon ze zachtjes ala Marilyn Monroe te zingen (voor Pres. Kennedy). Er begon mij iets te dagen.
Ze kwam vlak voor mij staan, haar welvende venusheuvel op nog geen twintig centimeter voor mijn neus. In mijn buik begon het hevig te onweren. Van achter haar rug haalde ze een taart tevoorschijn, en hield die voor mijn neus. 'Happy Birthday' was er met slagroom opgespoten. Er begon mij mr dan iets te dagen. Kt!

'High, ik ben Cindy. Hartelijk gefeliciteerd Richie', kirde ze gespeeld. Even was ik verbijsterd, en wist me totaal geen houding te geven dan alleen maar wat schaapachtig te lachen. Net op tijd om niet volledig voor een nerd te worden versleten nodigde ik haar uit te gaan zitten.
'Hoe weet jij dat nou?!', bracht ik het er in mijn Engels van terecht. 'Wil je trouwens iets, koffie of zo?'
Cindy lachte me wat toe. Ze zei niet zoveel deze prachtige vrouw, maar met haar volle, en vooral uitdagend wiegende boezem sprak ze boekdelen. 'Thee', zei ze met haar onschuldigste stemmetje, 'doe mij maar thee'.
'Maar vertel eens, van wie moest je mij feliciteren?', hield ik aan. Weliswaar was ik overrompeld door haar schoonheid, maar ik constateerde tot mijn grote opluchting dat mijn angst voor mooie vrouwen veel en veel minder was dan vroeger.

Zou mijn actie met Bo (BDSM E007 Wiedergutmachung) dan toch echt z'n vruchten hebben afgeworpen? Dat moest haast wel, want dit was de eerste echte keer dat ik weer onverwacht met een mooie, zichzelf aanbiedende vrouw werd geconfronteerd. En Cindy was mooi, en zich daar heel bewust van. En bovendien gedroeg zich ook nog eens krols; maar ik zag er doorheen, het gevoel ging niet met mij aan de haal! Gelukkig.

'Nou, onze agency kreeg opdracht vanuit Holland', antwoordde ze giebelend. 'Vanuit een stadje dat Dordrecht heet?', vroeg ik. Cindy knikte. 'Ik geloof van wel!'
Ik vloekte gespeeld, stond op en legde tegelijkertijd uit dat het de mensen van mijn werk waren die mij deze streek geleverd hadden. Ik excuseerde mij en ging water opzetten met de cooker.
Even later kwam ik terug met een broodmes en een theeglas met een tea for one-Liptonzakje erin. Meteen voelde ik een wee golf door mijn lijf trekken. Cindy had haar bovenstukje afgedaan en lag heerlijk onderuitgezakt zon te baden. Ik kuchte.
Ze draaide haar hoofd naar mij toe en lachte alsof er niets aan de hand was. Ik slikte een brok in mijn keel weg en vroeg hees: 'Piece of cake... Want some?'
'Ja lekker. Maar een klein stukje hoor. Ik moet aan mijn figuur denken', antwoordde ze onschuldig. Terwijl ik mij vooroverboog om het taartje aan te snijden, sprak ik op mijzelf in. Dat ik rustiger moest worden, dat ik mij moest ontspannen. Dat ze wel mooi was, maar dat ik mij er niet onder liet krijgen.
Het afsnijden ging goed, en even later overhandigde ik haar een bord met een stukje taart en een vork. Geamuseerd volgde Cindy mijn handelingen en hield daarbij haar hand voor haar gezicht, ter bescherming van de zon. Op de een of andere manier vond ik het prettig dat ze keek naar wat ik deed. Dat ze keek naar mijn handelingen, dat ik die redelijk onder controle had. Ik deed er nog een schepje bovenop door het theezakje uit haar glas te halen en die fluitend en met een zwierig gebaar in de bosjes te gooien. Cindy moest lachen.
'Wat? Wat is er nou?', vroeg ik eveneens lachend naar de bekende weg. 'Hoe je doet, je bent grappig', hinnikte ze. Kijk, dat zijn nou de dingen die ik wilde horen over mijzelf. Ik was meteen het heertje, de jongen 'in control'.
Stoer pakte ik mijn bordje en hakte heftig maar iets te gretig een fikse punt van het gebak. Ik zette mijn vork erin en probeerde op dezelfde manier het stuk taart in mijn mond te stoppen. Maar het was te groot. Ik had mijzelf weer eens vergaloppeerd. Cindy zag het allemaal glimlachend aan.
'I'm making a complete fool of myself aren't I?', redde ik mij hier weer uit met volle mond. Gortdroge stukjes taartkoek volgen in het rond. Cindy proestte het uit, boog kuchend naar voren (ooh, die heerlijke, zacht wiegende borsten!), bracht de rug van haar hand voor haar mond, maar wist alles binnen te houden.

Ik was aardig op weg om behoorlijk moe van mijzelf te worden.

'You are nervous, aren't you?', zei ze, nadat het even stil was geweest. Haar stem klonk zacht, en ze keek mij recht in de ogen aan. Meteen was de ongemakkelijke spanning er weer.
Hoe moest ik me hieruit redden? Tegen zo'n benadering heb ik geen verweer. Even raakte ik in paniek en zocht naar antwoorden, houdingen, op haar vraag. Toen: Maar natuurlijk!, realiseerde ik mij, ik hoefde ook geen verweer te hebben! Wat er ook zou gebeuren, hierna zouden we elkaar nooit meer zien. En mooier nog, ik hoefde mij ook helemaal niet tegenover haar te bewijzen! Ik kon me er gewoon aan geven, aan mijn gevoel, of wat dan ook.
'Ja', antwoordde ik klein, 'ik ben inderdaad een beetje nerveus'. Cindy keek mij even nadenkend aan. Ze was niet alleen wulps en geil om te zien, maar ook mooi, zag ik nu. Ja, ze was echt heel mooi.

Toen pakte ze met haar vingers een stukje taart en smeerde dat op en rond haar rechtertepel. Met een bonzend hart in mijn keel staarde ik als gebiologeerd naar haar langzame, maar zelfbewuste strelingen. Er ontsnapte een snikje uit haar mond; ze huiverde. Heel even, heel zachtjes.
Mijn short vulde zich meteen met aanwezige pik. Dit had ik niet verwacht. Ik balanceerde op het randje en voelde steeds meer dat ik er aan toe wilde geven.

'Kom', gebood ze zacht maar dwingend, 'lik het eraf'.

Niemand zou het mij kwalijk nemen als ik eraan gehoor gaf. Niemand zou het weten zelfs. Maar toch voelde ik innerlijk weerstand. Normaal gesproken had ik de touwtjes in handen, en nu Cindy. Niet zozeer omdat ze knap was, maar omdat ze wist wat ze wilde. Ze wilde mij. Ze wilde mij hebben, nemen, breken. Het was geen spelletje voor haar, zo was ze. In haar priveleven was ze een domina, dat wist ik wel zeker. En ik ook, een dominee dan (hahaha!). (Dominant natuurlijk).
Maar ze was zo knap, zo lekker, en niemand zou het weten... of zien... En ik gaf eraan gehoor.

Ik deed een stap naar voren, zakte door mijn knien en hobbelde op mijn knieschijven verder. Naar haar. Net voordat ik bij haar kwam zag ik haar haar lichaam ontspannen. Ze sloot haar ogen en bood haar lijf aan om mij bij haar besmeurde tepel te laten komen. Telkens was in mij die mogelijkheid om eraan te ontsnappen. Om te zeggen: Nee, ik doe het niet. Rot maar op met je spelletjes. Maar ik deed het niet, en elk moment werd de tegenstand kleiner.
Ik boog mij voorover. Ik probeerde zo min mogelijk van haar lijf met het mijne aan te raken. Alleen de tepel had ze gezegd, alleen de tepel schoonlikken.
Mijn lippen en haar besmeurde tepel kwamen steeds dichter bij elkaar. Ik zuchtte, en voelde een onbeschrijflijk opwindend gevoel door mijn lichaam trekken op het moment dat we elkaar raakten.
Heel langzaam omvatte ik haar hardgeworden tepel. Boven mij hoorde ik Cindy zuchten. En toen gaf ik mij definitief. Cindy nam het, helemaal, door haar lichaam nog een beetje meer aan te bieden. Ik zou alles doen wat ze me vroeg. Ik was haar slaaf.

(slik...) ZO IS HET VOOR DEZE MAAND WEL VOLDOENDE... Ik ga er even over nadenken of ik dit verhaal wel verder wil vertellen. Zo ja, dan in de volgende TUK. Dominatii et Salutem!
(Zij die zich es flink gaan afreageren, groeten u!)
Ok, je mag een klein beetje spieken, maar er is meer wat ik te bieden heb dan wat je onder mijn badjas zit. Ik ben een rustig type en word graag verleid met zoete woorden, daarom vind ik verhaaltjes lezen zo geil! Langzaam de spanning opbouwen voor het er echt van komt! Wil je jouw verhaal ook delen? Je vind me op Beleefflirten.nl waar ik graag hoor hoe jij me het hof zou willen maken!
Geef Dit Verhaal Een Cijfer
Rapporteer Dit Verhaal