Mira - Deel 16-20

16. Mira: De zilveren klokjes
De volgende ochtend, toen de gong door de nis galmde, ging Mira overeind zitten en slaakte een kreet van pijn. De spieren in haar buik en maag waren de vorige dag zo intensief gebruikt dat ze nauwelijks overeind kom komen en direct terugviel op haar bed.
De Baas zat op dat moment achter de monitor en zag wat er gebeurde. Hij grijnsde.
Toen hij na ca 30 minuten de bang binnen liep en naar haar nis ging, zag hij dat ze weer was gaan liggen en sliep. Hij maakte haar wakker en zei:"¯Ik weet dat je spierpijn hebt, maar dat wordt er niet beter op als je in je bed blijft liggen Bovendien is het verboden na de gongslag op bed te liggen. Je weet dat!"¯
Hij haakte zijn pink aan haar neusring en trok haar overeind. Mira slaakte een korte felle gil en bewoog zich zo snel ze kon mee met de trekkende pink. De neusring deed zeer en ze had het idee dat de ring haar neus zou scheuren. De Baas haalde zijn pink uit de neusring en zei: "Opstaan en wel direct!"¯
Mira ging staan en slaakte weer een gilletje toen haar pijnlijke buikspieren zich moesten aanspannen. Ze zwaaide haar benen buiten bed en stond moeizaam op.
"Meekomen, de dag is begonnen, we gaan iets heel leuks doen!"¯
Mira dacht dat wat hij leuk vond voor haar meestal een pijnlijke beproeving was!
De Baas leidde haar naar de douche, liet haar ontbijten en zei toen: "Niets is beter voor spierpijn dan lichte oefeningen! Sta op en kom voor me staan. Benen spreiden!"¯
Mira bewoog zich nu al dagenlang zonder kleding door de ruimten, maar vlak voor staan met gespreide benen vond ze gĆŖnant. Ze wist echter drommels goed dat deze man daar helemaal geen boodschap aan had en ging met licht gespreide benen voor hem staan.
De Baas keek haar grijnzend aan liet zijn handen vrij over haar billen en buik glijden. Toen hij haar schaamlippen aanraakte ging een rilling door Mira heen en ze sloot haar ogen.
De Baas haalde een blinddoek met elastiek aan de achterkant uit zijn zak en zei: "Voor het leukste resultaat gaat de blinddoek op. Schuif hem maar over je hoofd."¯
Mira pakte de blinddoek en schoof hem over haar hoofd, zodat ze niets meer kon zien.
De Baas klikte de lange lijn los en stak die in zijn zak. Daarna pakte hij een schaamlip vast en kneep er hard in. Mira slaakte een gil en trok zich iets terug. Daarvoor gebruikte ze haar buikspieren, waardoor ze een tweede kreet slaakte vanwege de ineens feller wordende spierpijn.
"Stilstaan!"¯
De Baas haalde uit zijn zak en donker rood lakdoosje en klapte de deksel op.
Er zaten twee kleine zilveren klokvormige belletjes in. Ze ware bevestigd aan een dun kettinkje, waar aan de andere kant een scherp getand klemmetje had. Hij schudde de klokjes en er weerklonk een hoog en helder geklingel door de ruimte. Mira hoorde wel het geluid, maar wist niet waar het vandaan kwam en wat het betekende.
De Baas pakte een klemmetje tussen duim en wijsvinger en pakte met zijn andere hand haar schaamlip. Hij kneep het klemmetje open en plaatste het op har schaamlip. Mira voelde hoe de tandjes van het klemmetje in haar vlees beten en gilde liet uit.
"Rustig grietje! Je hebt wel voor hetere vuren gestaan! Maak me trots en hou op met dat gekrijs! NU!"¯
Mira kon met moeite haar gejammer inhouden, begreep dat haar beproeving nog niet ten einde was en ging wat meer rechtop staan.
De Baas pakte het tweede klokje en plaatste dat op haar andere schaamlip. Mira kon met geen mogelijkheid voorkomen dat ze weer jankte van de pijn die de scherpe tandjes in haar zachte vlees veroorzaakte. De Baas zei zachtjes: "Rustig nu, de ergste pijn trekt zo direct weg"."¯
De Baas keek tevreden zijn werk.
De klemmetjes zaten vlak boven elkaar aan haar schaamlippen. Elk tandje had zich een weg geboord in haar vlees en dus liepen er kleine bloeddruppeltjes langs haar schaamlippen op haar dijen. De kleur van vochtig bloed wond de Baas altijd op, maar om de zaak niet al te "vochtig' te maken pakte hij zijn spuitbus met wondafdekker en stelpte zo het bloeden.
Toen de koude spray op haar schaamlippen terecht kwam, kon Mira weer geen kreet van schrik tegenhouden.
"Wat je nu voelde was de koele spray van de wondafdekker. Wat je daarvoor voelde waren de tandjes van mijn zilveren klokjes uit China. Eigenlijk uit Yukon, waar deze klokjes vandaan komen. Ze werden ooit gebruikt door de een of andere Mandarijn om een ontrouwe vrouw mee te straffen. Het geklingel van de klokjes vertelde hem waar de vrouw was. Tegelijkertijd veroorzaakte de tandjes een steeds groter wordende ontsteking aan de schaamlippen, omdat hij de tandjes elke dag insmeerde met het sap van waterwilg. In de nacht werd ze geneukt door zijn onderhorige boeren, wat door de ontsteking erg pijnlijk was.
Het gekrijs van die vrouw werd ver in de omtrek gehoord, te meer daar die georganiseerde verkrachting buiten plaats vond, ter lering van zijn andere vrouwen! Ze werd net zo lang nachts door die boeren geneukt tot ze zwanger was. Als het eenmaal zover was, werd ze gebrandmerkt met het merkteken van een hoer en afgevoerd naar Sjanghai. Daar kon ze dan haar nieuwe beroep uitoefenen!"¯
Mira had geboeid maar met een toenemend afgrijzen geluisterd naar zijn uitleg.
"Mijn schaamlippen gaan dus ontsteken en ik word gebrandmerkt? Verkracht word ik al door jou, dus "¯
"Hardleers kreng! NIET ongevraagd spreken! Je wordt vandaag niet gebrandmerkt en zeker laat ik je niet neuken door anderen ą voorlopig. Dit is je straf voor je ongehoorzaamheid van gisteren: ongevraagd spreken. Morgen of op een andere dag straf ik je voor het ongevraagd spreken wat je zonet deed. Nog meer vragen? Spreek als je nu iets wilt weten!"¯
"Die klemmetjes doen enorm pijn. Zit daar ook van dat sap op?"¯
"Nee. Ik heb er geen behoefte aan je te verminken. Dat heb ik al een keer gezegd. Nooit vergeten wat ik zeg, gansje!"¯
Mira voelde zich iets meer gerust, maar voelde bij elke beweging de tandjes van de klokjes in haar vlees bijten.
"Kom nu, dan ik zal ik je uitleggen hoe we jouw spierpijn gaan behandelen!"¯
De Baas trok haar aan een arm mee naar de zaal. Mira kreunde bij elke stap!
Als ze zich ook maar een beetje bewoog, hoorde ze het ongewoon luide en heldere geklingel van de klokjes. De klemmetjes trokken bij elke stap met kleine rukjes aan haar schaamlippen. Dat deed wel pijn Niet zo pijnlijk als haar spierpijn, maar net voldoende motiverend om voorzichtig te lopen om de pijn tot een minimum te beperken!
De Baas liep intussen weg en deed de verlichting in de keuken, de zaal en de gang uit, waardoor een diepe duisternis ontstond.
Hij deed Mira haar blinddoek af en zei:"¯Je gaat op zoek naar de korte paal. Als je die gevonden hebt, meld je me dat. Ik ga even wat anders doen, maar ik ben op roepafstand, dus ik hoor je wel."¯
De Baas liep zonder aarzeling de donkere zaal uit. Hij begaf zich naar de deur aan het eind van de gang, waar hij uit zijn schoenen glipte. Hij pakte uit de plastic tas die hij toen hij aan de deur gehangen had toen hij die ochtend binnen kwam en waar een nachtzichtkijker in zat. Hij liep onhoorbaar terug naar de ingang van de zaal. Hij kon zonder moeite Mira zien, die met uitgestrekte armen rond liep, op zoek naar de korte paal. Tot zijn tevredenheid zag hij dat de Mira haar armen net te hoog hielt om makkelijk de paal te vinden. Ze zou er tegenaan moeten lopen om de paal te vinden!
Hij ging zonder een geluid te malen op de grond zitten en keek door de nachtzichtkijker naar haar verrichtingen. Hij hoorde bij elke stap het geluid van de twee zilveren klokjes en hoorde ook haar kreetjes als haar spierpijn opspeelde of de scherpe tandjes van de klokjes in het vlees van haar schaamlippen beten! Hij zag hoe af en toe een zilveren klokje gevangen werd tussen haar dijen en daardoor extra stevig aan haar schaamlippen trokken. Elke keer als dat gebeurde slaakte ze een kreet! Her duurde dan ook niet lang of ze kwam op het idee om met een hand de klokjes vast te houden, zodat deze niet klem kwamen te zitten als ze een stap deed. Hij knikte goedkeurend toen ze dit ontdekt had en wist uiteraard ook dat dit de kans om de korte paal te ontdekken verminderde.
Ze liep nu al zeker 30 minuten rond en was enige malen onzacht met de muur in aanraking gekomen. Uiteraard deed dat extra pijn! Bij toeval liep ze tegen een podium op, voelde de vorm en realiseerde ze zich waar ze was. Ze klom op het podium en sprong omhoog. De Baas wist dat ze dat deed om te kijken welk podium dat was: die van de 12 of die van de 16 stokken? Ze kwam er niet achter, dacht de Baas en zag haar afdalen naar de vloer. Ze liep nu in een rechte lijn naar voren, ččn hand aan de klokjes, ččn hand voor zich uit gestrekt.
Ze liep tegen de muur op en liep ongeveer in dezelfde richting terug. Ze miste nu het podium dat ze net beklommen had en liep het speelveld met de gekleurde vlakken op.
Dat was beter voor heer oriėntatie, want daar waren meer herkenningspunten: het bord en de plek waar ze altijd de duikelaar moest achterlaten.
Het duurde niet lang of ze struikelde over haar duikelaar, maakte een onverwachte beweging, probeerde haar evenwicht te herstellen, stekte iets de arm met de hand waarin ze de klokjes vasthad en trok daardoor hard aan de kettinkjes. Ze uitte een scherpe gil toen de tandjes van de, klemmen gemeen in het zachte vlees beten! Ze krabbelde overeind, mompelde: "¯Wacht maar sukkel!", en pakte de klokjes weer in een hand.
Ze tastte rond en leek een idee te hebben waar ze was en mogelijk waar de korte paal stond.
Ze liep tamelijk vastberaden weg van het speelveld.
En miste de paal met een enkele meter!
De Baas grijnsde en volgde haar gedurende weer een half uur. Mira werd moedeloos van het rondtasten in de diepe duisternis. Toen liep ze tegen de rand van het podium op en viel weer. Ze liet tijdig de klokjes los, maar deze kwamen nu knel te zitten tussen haar dijen. Een scherpe pijn sneed door haar schaamlippen en ze gilde:"¯Ik zal je krijgen, sadist!"
Ze voelde voorzichtig aan haar vagina en voelde een kleverige en natte substantie.
Ze bloedde!
Ze gilde getergd:"¯Als ik je vindt vermoord ik je met plezier en zal dansen op je graf, idioot!"¯
Ze draaide zich om, doch gleed ergens over uit en weer trokken de tandjes gemeen aan haar schaamlippen, ze barstte in snikken uit en liet zich op de grond zakken. Ze huilde met lange halen en sloeg wanhopig met haar vuisten op de grond. Ze wist dat ze enige malen dicht bij de paal geweest moest zijn en die net gemist zou hebben. Ze wist ook dat de Baas haar waarschijnlijk via zijn high tech speeltjes zou kunnen volgen en ze wist ook dat hij er op wachtte dat ze het zou opgeven. Dan zou hij vast een zeer pijnlijke extra straf verzinnen,.
Plotseling had ze helemaal geen zin meer om het op te geven. Ze kalmeerde op slag, droogde haar tranen. Ze ging rechtop zitten en deed voor de zoveelste keer haar best de absolute duisternis te doorboren. Dat lukte niet, maar ze kreeg een idee. Ze taste om zich heen en vond de oorzaak van haar val zo net: een niet opgeruimde valstok! Ze pakte hem vast en tikte er mee op de grond. Ze luisterde aandachtig. Ze wist waar ze stond, bij een podium en ze wist dat de korte paal tussen het podium en de keuken was. Ze tikte weer op de grond en probeerde te achterhalen waar de grootste ruimte was. Het leek wel alsof er gččn echo kwam van haar linker kant. Zou dat de grootste open ruimte zijn?
Ze spreidde haar armen terwijl ze nog steeds de stok vast hielt. Haar bereik was nu veel groter. Ze deed een stap en hoorde de klokjes klingelen en voelde dat haar dijen er ččntje vast klemde waardoor de tandjes stevig aan een schaamlip trokken. Ze siste van pijn en van nijd en deed de volgend stapje met wijd gespreide benen. Dat werkte! Nu kwamen de klokjes niet vast te zitten. Ze liep bijna recht op de korte paal af, maar miste hem omdat ze de stok net te hoog hielt. Toen de paal een stap voorbij was, grijnsde de Baas en ging verzitten. Mira hoorde het ruisen van zijn kleding en schreeuwde nijdig:"¯Als ik je tussen mijn vingers krijg vermoord ik lachend, halve gare idioot! Burgermanszoon met castratie angst! Imbeciel!"¯
De Baas kon zijn lachen niet inhouden en er ontsnapte een zacht geluidje uit zijn mond.
Mira hoorde dat en draaide zich tieren, vloekend en schelden om in de richting van waaruit het geluid leek te zijn gekomen. Daarbij zakte haar arm die de stok vast hield iets en ze raakte de paal! Onmiddellijk had ze door dat ze haar doel bereikt had en riep:"¯Het is me gelukt en vast eerder dan je gehoopt had, stuk slap rabarber! Wat zeg daar nu van?"¯
Mira lachte spottend en de Baas liep naar de muur en knipte het licht aan.
"Ik ben heel trots op je. Je hebt dit buitengewoon goed gedaan. Kom hier, ik moet het bloeden stelpen, je maakt overal vlekken op de grond!"¯
Mira bleef wijdbeens staan wachtend tot de Baas naar haar toekwam. Dat deed hij met een scheven grijns.

17. Mira: Zonder klokjes
Hij maakte de twee klemmetjes op haar schaamlippen los en leidde haar aan een arm naar de keuken. Mira ging in haar houten stoel zitten, haar benen wat uit elkaar en keek naar de kleine druppeltjes bloed die van haar schaamlippen op de keukenvloer vielen. Het deed behoorlijk pijn, maar het gevoel van triomf was groter dan de pijn!
"Leg je benen over de armleuningen, zo kan ik er niet bij!"¯
Mira deed wat hij gezegd had. De Baas pakte een bakje met water en een doek en depte het bloed van haar schaamlippen.
Hij zag dat de tandjes een flinke wond in beiden schaamlippen hadden gemaakt, zowel van buiten als aan de binnenkent. Hij depte voorzichtig de binnen- en buitenkant van elke lip, strooide er ontsmettend poeder op en spoot een laagje wondafdeker er elke lip.
Toen Mira de koude spray op de binnenkant van haar schaamlippen voelde rilde ze even, maar grijnsde direct toen ze zag dat de Baas naar haar keek om haar reactie te peilen.
Ze liet haar benen zakken probeerde even in welke houding ze het best kon zitten, welke houding het minst pijn deed.
De Baas stond op, ruimte de zaken die hij bij haar verzorging gebruikt had op en liep naar haar toe. Hij haalde haar lange lijn uit zijn zak en klikte die aan haar neusring.
Mira keek hem angstig aan, hij wenkte haar en Mira stond snel op en pakte met ččn hand de lange lijn vlak onder haar neusring vast, er zo voor zorgend dat de lijn niet strak kwam te staan. Hij leidde haar naar de korte paal en trok haar hoofd naar beneden. Hij stak het uiteinde van de lange lijn door het oog op de paal en zette dat een eind verder, ver buiten haar bereik, in de vloer vast.
Mira stond voorovergebogen bij de paal, haar hoofd vlak bij de ring op de paal. Ze had haar benen gespreid om de zere schaamlippen te ontzien. Om wat steun te krijgen hielt ze zich vast aan de paal.
De Baas ging achter haar staan en haalde uit zijn zak de pot met de amberoliecrźme. Hij smeerde iets op zijn weer goed opgestijfde penis en op haar sterretje. Mira schokte toen de koele crźme haar sterretje raakte en bewoog haar hooft net iets te ver omhoog. De lijn kwam strak te staan en ze kreunde van de pijn toen haar neusring de beweging van haar hoofd pijnlijk afremde.
De Baas duwde wat crźme haar kont in en zei:"¯Nu gaan we iets fijns doen. Niet te veel bewegen, al zal je neusring daar wel voor zorgen!" Mira dacht er het hare van. Wat hij fijn vond, was over het algemeen voor haar een stuk minder fijn!
De man leidde zijn nu volledig stijve penis naar haar sterretje en duwde hem er tegenaan. Mira klemde haar anus zo stevig mogelijk dicht en vroeg zich af hoe lang ze dit zou kunnen volhouden. De baas boog zich over haar rug en reikte met beide armen om haar heen.
Hij pakte in elke hand een tepelring en zei:"¯Je kunt je beter je wat ontspannen!"¯
Zachtjes trok hij aan de tepelringen. Haar tepels werden iets uitgerekt, wat Mira eigenlijk een fijn gevoel vond! De Baas zei: "Ik merk niet dat je je kontje ontspant. Zal ik je helpen?"¯
Hij oefende iets meer kracht uit en de ringen rekte elke tepel nu een halve centimeter uit.
Mira vond dit niet aangenaam, maar was niet van zins zich zo snel gewonnen te geven.
De man merkte dat ze nog steeds niet meewerkte, het leek wel of haar kringspier van beton was! Hij werd in eens ongeduldig en wilde zijn penis volledig in haar kont begraven.
Hij trok met snel toenemende kracht aan haar tepelringen. Haar tepels waren nu wel 3 centimeter langer dan normaal en ze wierp het hoofd gepijnigd in de nek. Helaas zat de neusring nog steeds vast, zodat voor de tweede keer de beweging van haar hoofd gestopt werd. Snerpend gilde ze en legde haar wang naast de ring op de bovenkant van de paal. De Baas had haar tepelringen los gelaten en kneedde nu haar borsten. Mira kreunde en voelde dat zijn penis haar kringspier passeerde. Haar uitgerekte kringspier voelde heel vreemd aan, nooit had een man haar anus gepenetreerd! Met korte rukjes duwde de Baas verder en gleed dankzij de crźme makkelijk naar binnen. Niet veel later zat hij tot aan de stam in haar kont. Hij voelde nu ook dat de crźme werkte, de warme gloed van de amberolie verspreidde zich via zijn penis naar zijn gehele onderbuik. Ook Mira voelde de werking van de crźme en werd een gloed in haar kont gewaar. Haar opgerekt sterretje voelde vreemd, maar wel prikkelend aan! De bewegingen van de Baas zorgde er voor dat de binnenkant van haar darmen zacht werden gemasseerd en ietsje opgerekt. Een in kracht en werking toenemend, heel eigenaardig gevoel voor haar! Ze was nog nooit eerder in haar kontje geneukt, dus ze had hier geen enkele ervaring mee. Ze had altijd gedacht dat in je kont geneukt worden pijnlijk zou zijn, maar ze begreep nu dat bij het gebruik van voldoende glijmiddel er weinig sprake van pijn hoefde te zijn. De Baas verlegde zijn handen naar haar heupen en begon haar harder te neuken.
Mira voelde dat ze nat werd en verbaasde zich over haar lichaamsreactie. Ze kon niet nalaten met haar middelvinger aan haar vagina te voelen en merkte dat inderdaad behoorlijk nat was geworden".
Ook de Baas rook dat haar sappen vloeide en raakte steeds meer opgewonden. Intussen had Mira haar vochtige middelvinger naar haar clitje verplaatst en ze voelde dat het bobbeltje als een stijf mini-penisje zich opgericht had. Langzaam streek ze met haar vochtige middelvinger langs haar clit en voelde al snel golven van genot door zich heen trekken.
Ze zakte iets verder door haar knieėn en begon de stevige stoten van de man die nog steeds kaar kont bereed actief op te vangen. De Baas merkte dat, gromde en versnelde zijn ritme. Het was zijn bedoeling eerder kaar te komen dan Mira, hij gunde haar geen orgasme! Dit was ook straf voor haar! Mira merkte de wijziging in zijn ritme op en raadde de bedoeling: hij wilde haar voor zijn! Ze verstevigde haar strelingen en voelde al snel dat haar lichaam reageerde. Ze wilde haar hoofd in de nek leggen, maar herinnerde zich nog net op tijd haar neusring en liet haar hoofd zakken. Ze was direct uit haar concentratie en voelde haar lust verminderen en wegtrekken.
Ze werd weer pissig en stopte met het meebewegen met de bewegingen van de man die haar in haar kontje verkrachtte.
Ze hielt haar lichaam geheel stil en dacht:"¯Zoek het maar uit, hufter!"¯
De Baas merkte dat ze ophielt met bewegen en werd nijdig.
Hij riep:"¯Meewerken, sletje, anders zwaait er wat!"¯
Mira dacht even na en kon niet iets verzinnen wat meer pijn of meer vernederend zou kunnen zijn, dan waar ze reeds aan overgeleverd was. Ze bleef stokstijf in haar gebogen houding staan.
De Baas merkte dat ze niet reageerde op zijn bevel en voelde zijn penis verslappen.
Hij werd hier werkelijk chagrijnig door en pakte met zijn ene hand haar haar vast en trok haar hoofd zover naar achteren dat de lange lijn strak kwam te staan en ietsje aan de neusring trok. Mira kreunde.
"Meewerken, schat! NU!"¯
Mira zag geen andere oplossing dat mee te werken en begon de stoten van de Baas weer op te vangen met haar lijf. De man gromde tevreden en voelde zijn penis weer aanstijven.
Hij liet haar hoofdhaar los en verplaatste beide handen naar haar borsten. Hij greep haar linker tepelring en trok er krachtig aan. Dan sloot zijn rechterhand zich om haar rechterborst en hij kneep zo hard in har borst dat ze het idee had dat haar mooie borst fijn geknepen werd! Ze slaakte een gil daar en stampte met haar voet op de grond. Daardoor voelde ze ook direct weer de wondjes op haar schaamlippen en ze gilde uit volle borst:"¯Ellendeling!"¯
Dat deed wonderen voor de Baas, hij voelde zij erectie direct op volle sterkte komen, liet haar borst en de tepelring los en pakte weer haar heupen vast.
"Meewerken, slet, anders zorg ik ervoor dat je nooit meer klaar komt!"¯
Mira werkte al weer mee, maar keek nu helemaal wel uit om de schijn van tegenwerken op te wekken bij de Baas.
Ze begon zelfs enthousiast mee te kreunen, maar dacht tegelijk:"¯Hoe kom ik toch van deze over-dominante sadist af! Ik ben het beu steeds verkracht te worden, zeker als ik ook nog klaarkom! Het denkt dan zeker dat ik dit alles leuk vindt! BAHH!"¯
Intussen temperde de Baas zijn ritme ietsje, want leek het hem een prachtige overwinning als Mira toch klaar zou komen. Mira voelde dat de bekende gloed zich door haar vagina verspreidde en voelde ook dat haar geil langs haar been naar beneden begon te lopen. Ongelovig realiseerde ze zich dat als dit nog even doorging, ze zeker klaar zou komen, terwijl ze notabene in haar kont verkracht werd!
De Baas had bedacht dat zijn arbeid effectiever zou worden als hij tegelijk haar clit zou stimuleren, maar bedacht wat leukers: "Mira, vinger je zelf! NU!"¯
Mira huiverde en wist twee dingen zeker: ze zou zijn bevel niet durven weigeren en eigenlijk wilde ze nu heel graag klaarkomen"
Ze bracht haar middelvinger weer naar haar clitje en begon te vingeren. Dat ging heel makkelijk want ze was werkelijk erg nat. Het krachtig ruikende geile slijm vloeide nu lustig en liet zich dus makkelijk over haar clitje verdelen. Ze kreunde, voelde zich steeds geiler worden en plotseling werd ze, toch nog onverwacht, overweldigd door fantastisch intense golven van een orgasme dat zo hevig was, dat ze moeite had te blijven staan. Ze kneep haar vagina samen, wat doorgegeven werd aan haar kont en wat de Baas voelde. De Baas voelde dat zijn sperma zich kolkend een uitweg baande en in haar darmen terecht kwam. Hij pompte nog wat door en merkte dat bruinig water langs zijn penis zich een utweg naar buiten zocht.
Bij steunde en drukte zich met zijn hand op haar rug overeind. Hij merkte wel dat Mira daar bijna het evenwicht door verloor, maar hij was dermate uitgeteld, dat het hem weinig kon schelen. Hij liet haar staan en liep naar de keuken, waste zich wat en liep met een handdoek naar Mira. Hij gaf haar de handdoek en maakte de lange lijn los.
"Kom schat, we gaan".."¯
Hij bracht haar naar de keuken, liet haar zich schoonmaken en zei tegen haar dat ze eten kon klaar maken.
Ze aten in stilte.
Mira keek een paar keer voorzichtig naar de Baas, maar die keek strak naar zijn voedsel en zei niets.
Toen ze klaar waren met eten ruimde Mira de boel op. Pas op dat moment realiseerde ze zich dat de Baas de lange lijn niet had vastgemaakt. Ook realiseerde ze zich dat ze op dit moment geen behoefte had om weg te lopen. En heel erg moei was. Eigenlijk was de maaltijd in goede harmonie verlopen, al had geen van beiden iets gezegd.
Mira voelde zich hierdoor verward.
Ze stak haar vinger op.
De Baas keek haar en trok een wenkbrauw op.
"Ik wil naar mijn nis".."¯
De Baas knikte, pakte haar bij de schouder en duwde haar in de richting van de gang.
Mira liep met haar benen wat uit elkaar voor hem uit. Los, met de lange lijn in haar hand, zodat ze er niet over zou struikelen. Hij keek naar wiebelende billen en dacht tevreden dat hij eigenlijk al weer zin in haar had!
In de nis klikte de Baas de stalen kabel vast, draaide zich om en liep weg.
Mira ging op het bed zitten en inspecteerde haar schaamlippen. Op een aantal plaatsten waren er kleine beschadigingen in het laagje wondafdekmiddel ontstaan, maar het opgewelde bloed was reeds gestold en vormde een korstje.
Ze zuchtte en ging voorzichtig liggen.
Op dat moment kwam de Baas binnen met blikjes voedsel, fruit, een paar flessen met water en vitaminepillen.
"Ik ben enige dagen weg. Veel plezier".."¯
Mira ging op haar bed zitten en overdacht de ervaringen van de afgelopen uren.
Zo vreemd allemaal"..
Vooral haar extreme reactie op pijn en sex".
Na enige tijd legde ze zich op har rug neer op het bed en viel even later in slaap.
Ze snurkte zacht.
Ze merkte uiteraard niet dat 10 minuten later de Baas onhoorbaar op kousenvoeten binnen liep en de stalen kabel los klikte. En ook de lange lijn los klikte hij van haar halsband los en die in zijn zak stak.
Mira zuchtte in haar slaap en draaide zich naar de muur.

18. Mira: Onderzoek
Toen Mira wakker werd brandde het licht en had ze geen gong gehoord. Vreemd. Ze draaide zich om en kwam overeind om op te staan. Gewoonte getrouw tastte ze naar haar halsmand om de stalenkabel te pakken en naar de zijkant van haar lichaam te draaien. Ze voelde geen kabel.
Ze keek naar het oog in de muur waaraan de kabel verbonden was en volgde de kabel met haar ogen. Ze zag het losse eind op haar bed liggen! Los! Ze was los!
Ze bekeek de sluiting maar daar leek niets mis mee. Ze begreep er niets van.
Ze stond op, deed een plasje en dronk wat water. Met een droge cracker in de hand liep ze de gang in. Ze vond het lichtknopje en deed het licht aan. Ze liep de zaal, deed ook daar het licht aan in en ging naar de keuken. Daar makte warme thee en pakte het laatste stuk brood. Ze deed er wat boter op en vond een restje kaas. Lekker!
Na gegeten te hebben, liep ze naar de douche en waste zich. Helaas weer koud water.
Ze vroeg zich af op welke manier het water verwarmd werd, waarschijnlijk ergens een boiler die nu uit stond? Zuinigheid van de Baas? Dat betwijfelde ze.
Ze nam zich voor de ruimten hier eens goed te onderzoeken. Mogelijk was er een uitgang?
Ze liep de hele zaal door. De stalen deur naar het theater was op slot, de staven, verbonden aan het wiel midden op de deur ware in de sponningen gedraaid. Ze draaide aan het wiel en de staven gleden soepel uit hun uitsparingen de sponning, maar de deur bleef onwrikbaar dicht. Ze keek naar het grote sleutelgat in de deur en liep naar de keuken. Zou hier ergens een sleutel bewaard worden? Ze was met zoeken in de keuken snel klaar. Er was niets, alleen de blauwe plastic beauty case van de baas.Ze onderzocht de inhoud en vond de bekende spuitbussen met ontsmettingsmiddelen, de wondafdekker, wat materiaal om piercings aan te brengen, waar de al kennis mee gemaakt had, plastic operatiehandschoenen en een paar zakjes met ringen en zo. En de kleine vijl!
Ze kreeg een idee en ging met de vijl naar haar nis. Depakte het krukje en zette dat onder de camera, waarvan het rode lichtje constant brandde. Ze ging op het krukje staan en merkte dat ze net niet bij de camera kon en evenmin bij de kabel die van de camera naar boven liep. Ze ging naar de keuken en pakte een stoel, droeg die naar haar nis. Ze zette de stoel onder de camera en plaatste het krukje er bovenop. Een wankele stellage, maar ze klom er op. Ze kon nu prima bij de kabel en vijlde net zo lang aan de kabel dat het lampje uit ging. Zo! Dat zou wel niet echt helpen, maar het zou zeker de man die "Baas' genoemd wilde worden irriteren! Ze liep weer terug naar de zaal en begon deze minutieus te onderzoeken. Ze vond geen uitgang, geen gereedschap, geen touw os iets dergelijks. Niets! Ze keek ongeduldig rond. Har oog viel op het bedieningspaneel van het podium en ze kreeg een idee. Ze liep er naar toe en klapte de bovenkant van het bedieningspaneel open. Daaronder trof ze draden aan die eindigde in een dikke kabel die van het paneel naar het podium liepen. En ook een groen printplaatje met wat elektronica er op, waar ze verder niets mee kon. Van dat printplaatje liep een dun kabeltje naar de zijkant van het bedieningspaneel. Ze wist dat de Baas daar zijn elektronische agenda of zo iets op aansloot en op die manier een valpatroon van de valstokken regelde.
Ze pakte haar vijltjes en kraste er voorzichtig mee over het printplaatje. Dat zou vast de werking niet ten goede komen! Ze grijnsde goedkeurend en zei hardop:"¯Goed zo meid, we maken het die idioot wat lastiger!" Waar dat "lastige' dan wel uit zou bestaan wist ze op dat momnet ook niet, maar dat ze hen dwars zat, deed haar goed! Verder was er in de zaal niets te zien of te vinden.
Ze liep de gang in. Het deel waarvan ze dacht dat de Baas er altijd vandaan kwam als hij de ruimten binnenkwam, had ze nooit eerder betreden. Ja, toch, maar toen had ze een blinddoek opgehad! Ze liep een de gang in die al snel een bocht maakte. Een stalen deur. Zonder twijfel op slot. Ze nam niet de moeite de deur te proberen, maar draaide wel aan het wiel, de staven gleden soepel de uitsparingen in de sponning in. Ze kon er niet uit, maar de Baas kon er nu niet in!.Ze liep terug, voorbij de nissen, die ze ook allemaal onderzocht. Niets te vinden. Ze liep verder tot aan de deur van de strafkamer, vlak bij de afvalput. De deur was onwrikbaar dicht. Ook op slot.
Ze leunde over het lage muurtje van de afvalput en zag alleen duisternis beneden. Ze wist dat het net een paar meter lager hing, maar ze kon het niet onderscheiden.
Tja, wat te doen? Ze kon wel rondlopen, maar nergens in. Er waren geen andere deuren, geen andere ruimte en er was niets aan hulpmiddelen die ze zou kunnen gebruiken om te ontsnappen! Toen dacht ze aan het rek aan de muur van de zaal. Ze was er al een paar keer langs gelopen, maar ze had het rel niet echt onderzocht. Ze wist dat er zwepen en handboeien op lagen, maar mogelijk meer?
Ze liep terug naar de zaal en bekeek het rek. Zwepen. In allerlei verschillende maten en dikten. Met een enkel lederen lijn er aan en met smallere en bredere stroken. En een hele lange zweep, zeker 2 meter lang! Ze pakte hem op en voelde het zware handvat. Ze probeerde er mee te klappen, wat na enige keren oefenen lukt! Ze werd beloond met harde knal. Ze bedacht dat deze zweep er niet was om genot te bezorgen of om billen en borsten op te warmen, maar om te straffen! Deze zweep was zeker in staat om het vel van iemand rug aan flarden te slaan. Ze bekeek het uiteinde van de zweep nauwkeurig, maar zag geen verkleuringen in het soepele leer, wat er op zou kunnen duiden dat het leer op die plaatsen bloed opgenomen zou hebben. Ze hielt de zweep vast en liep nogmaals alle ruimten en gangen door die ze kon betreden. Dat leverde niets op.
Ze dacht aan de afvalput, waar ze al een keer in afgedaald was. Ze was toen met de stoom mee gelopen, maar ze had niet de andere kant onderzocht! Dat was een mogelijkheid!
Ze liep naar de afvalput, hielt de zweep stevig vast en sprong naar beneden. Het net ving haar verend op en ze klauterde direct in de richting van de hoek waar ze nu van wist dat daar de meeste ruimte was. Net als de vorige keer duurde het even voordat ze zich door de nauwe opening gewrongen had en zich naast het stroompje op de vettige modder kon laten vallen. Ze liep naar de boogpoort en liep nu langs het watertje tegen de stoomrichting in.
Ook hier was het stroompje heel smal met aan weerszijden zand. Ze hielt een hand tegen de muur en tastte voorzichtig met haar voeten voor zich op het zand, om niet ergens in te stappen.
Het stroompje werd al snel breder en ondieper en reikte weldra van muur tot muur. En toen was er plotseling het einde van de gang. Ze voelde voor zich vochtige klei. Een soort muur van klei. Ze voelde voorzichtig lager. Overal klei. Ze voelde nog lager en raakte het wateroppervlak. Ze ging nog lager met haar hand en voelde zand. Ze ging met haar hand in de richting van de kleiwand voelde de overgang van zand naar klei. Het leek er op dat het water opwelde uit het zand en dan als een stroompje verder ging. De Hugenoten zouden dit wel ontdekt hebben en de watergangen gebouwd hebben. Vroeger. Lang geleden. Ze stond met haar voeten in een artesische bron. Fijn!
Deze kant van de gang bood dus geen uitweg.
Ze liep terug. Toen ze onder het net stond aarzelde ze. Weer naar boven gaan? Wat eten en drinken? Zich schoonspoelen en weer warme voeten krijgen?
Nee! Ze zou nogmaals langs het stroompje verder lopen en de open ruimte verderop aan een grondig onderzoek onderwerpen!
Ze liep verder, stapte over de restanten van de ijzeren staven en verder de watergang in.
Niet lang daarna kwam de open ruimte in beeld. Weer met een brandend peertje hoog boven zich.
Ze liep naar de treden en klom voorzichtig naar boven. Daar aangekomen draaide ze zich om en keek over het waterstroompje naar de muur aan de andere kant. Ze zag ongeveer op ooghoogte een uitsparing in de muur. Een soort klein kamertje. Niet hoger dan 1, 5 meter en 2 meter lang ongeveer. Er boven stak een ijzeren balk uit de muur met de resten van een katrol er aan bevestigd. De ruimte was afgesloten met resten van tralies. Een gevangenis dus? De ruimte was zelf helemaal leeg. Geen grijnzende schedels of botten te zien.
Ze draaide zich naar de hoge boogpoort. Ze zag weer het raamwerk dat de poort afsloot. Daar was ze de vorige keer tegenaan geklommen om bij het gat boven de poort te komen!
Ze liep naar het raamwerk toe en voelde zonder er iets van te verwachten aan de deur, die met kettingen en een hangslot de vorige keer vast zat. Ze zag tot haar verbazing dat de kettingen weg waren. Het deurtje bewoog makkelijk naar haar toe, het was open!
Ze liep door het deurtje de donkere poort in. In de verte zag ze in het donker een klein helder lichtpuntje!. Iets wat licht gaf, misschien een gaatje in een deur? Waar licht was, was misschien wel een gang naar buiten?
Ze zag dat de gemetselde vloer overging in een houten plankier.
Ze liep het plankier op, nam nog een stap en viel! Het was een valdeur!
Ze viel niet ver, hooguit een paar meter, maar ze kwam onzacht in aanraking met de harde laag zand die hier de vloer vormde. Ze ging zitten en zag duidelijk in het licht dat door de poort viel, dat de valdeur langs de muur naar beneden hing.
Helaas net buiten haar bereik. Het rand van de neerhangende valdeur was toch wel 2, 5 meter of zo boven haar! Misschien was het ooit zo geweest dat de valdeur na gebruik weer dicht veerde, maar dat mechanisme werkte nu in ieder geval niet meer.
Daardoor viel er gelukkig wel wat licht in de valkuil. Ze bekeek haar omgeving. Rechte muren van metselwerk en een zandbodem. Ze groef een kuiltje in het zand en voelde al snel water. Dit gat stond dus in verbinding met het waterstroompje! Ze begreep dat als vroeger het waterpeil hoger geweest was, deze val leidde tot de dood.
Of door verdrinking, of door koude.
Ze ging zitten en legde de zweep, die ze steeds vastgehouden had, naast zich neer.
De Zweep! Twee hele meters lang!
Met haar eigen lengte er bij mogelijk net lang genoeg om tot aan de valdeur te reiken!
Ze vloog overeind en probeerde de zweep. Lang genoeg, maar hoe kon ze die nu vast krijgen daar boven? Ze herinnerde zich dat in films men het soepele uiteinde van een zweep zich een tak liet draaien. Ze keek naar boven, op zoek naar een uitsteeksel, maar zag alleen het valluik dat zich niet helemaal weer gesloten had.
Ze keek naar de scharnierkant van de valdeur en zag een spleet tussen het hout van de valdeur en de gemetselde muur. Ze sloeg een paar keer naar de spleet met de zweep, in de hoop dat het soepele uiteinde van de zweep vast zou komen te zitten in die spleet.
En inderdaad, dat lukte! Ze trok aan de zweep en had de indruk dat die stevig genoeg vast zat om haar lichaamsgewicht te dragen. Ze probeerde omhoog te klimmen langs de zweep, maar dat viel niet mee. Hoe hoger ze kwam, hoe dunner de zweep werd, dus hoe minder houvast ze had. De zweep eindigde in een paar dunnen gevlochten leren bandjes. Veel te dun om als klimtouw te gebruiken! Ze viel terug en begreep heel goed dat dit niet de oplossing was.
Ze zat op het koude zand en keek naar boven. De zweep zat vast aan de scharnierkant van de valdeur. In het midden. De zweep hing nu naar beneden langs het gladde hout. Als het hout nu maar niet zo glad was". Aan de zijkant was van de valdeur was er wat ruimte tussen de zijkant van de valdeur en de gemetselde wand. Als daar nu de zweep vestgezeten zou hebben, zou ze misschien steun en houvast hebben aan die ruwe stenen. Samen met de houvast van de zweep, wie weet?
Ze probeerde de zweep los te krijgen, wat bijna direct lukte en sloeg hem vast aan de zijkant van het de spleet. Ze probeerde naar boven te klauteren en merkte dat het cement tussen de stenen op veel plaatsen verdwenen was en er dus best wel veel houvast was. Halverwege werd de zweep te dun om als klimtouw gebruikt te kunnen worden en wikkelde de zweep om haar hand. Ze steunde van de pijn die dat veroorzaakte als ze er aan ging hangen, maar veel keus had ze niet. Ze zag dat ze met haar vingertoppen en tenen tussen de voegen nog iets hoger moest klimmem om de bovenkant van de valdeur te kunnen pakken. Als ze daar was, kon ze zich optrekken en zou ze de gang in kunnen klimmen!
Ze steunde weer, haar hand deed pijn en ze voelde dat het vel onder haar linker grote teen open lag. Ze klom het laatste stukje naar moeizaam naar boven pakte de bovenkant van de valdeur, trok zich op en kon met haar laatste kracht de gang in klimmen.
Ze was er!
Ze draaide zich om, stond op en liep voorzichtig het plankier verder op.
Ze liep naar het lichtpuntje toe. De gang eindigde bij een houten deur. Het lichtpuntje was een gaatje in de deur, ter hoogte van haar middel.
Ze bracht haar oog voor het gaatje en keek naar binnen. Achter de deur was een gezellig verlichte ruimte. Ze zag een goed gemeubileerde ruimte, ook verwarmd, zo te voelen aan de warme luchtstroom die langs haar gezicht gleed! Ze kon een salontafeltje onderscheiden, een paar leren stoelen en een leren bank. Aan het stuk van de muur dat ze kon zien hing een schilderij. Ze hoorde zachte muziek achter de deur. Hier moest haar kwelgeest wonen, die sadistische idioot van een "Baas'!
Ze kon, na in het licht gekeken te hebben, even niets meer onderscheiden in de gang, dus ze hielt haar hand voor het gat in de deur en liet haar ogen weer aan het duister wennen.
Na enige tijd kon ze onderscheiden dat ze voor een stevige en hoge dubbele deur stond.
Ze zag dat het gaatje een sleutelgat was. Er was geen deurknop te zien, wel stevige scharnieren aan de zijkanten.
Naast de deur zag ze een klein houten luikje in de muur, net boven de vloer.
Bovenaan zat een knop. Een sleutelgat was niet te zien.
Ze legde haar oor tegen het sleutelgat en luisterde enige minuten of er, behalve de zachte muziek ook iets horen viel dat de aanwezigheid van een mens zou duiden. Ze hoorde, behalve het geluid verder niets.
Ze zakte door haar knieėn en trok voorzichtig aan de knop die op het luikje zat. Het luik ging makkelijk open en liet een donker gat zien. Ze voelde met haar handen in het donkere gat. Ze voelde een ruimte die van de deur af een stuk doorliep. Ze kroop het gat in stuitte na ongeveer een meter op een houten wand. Ze voelde er aan. Glad hout. Ze duwde er tegen en hoorde een scherpe klik. Het stuk hout gaf plotseling mee en licht overspoelde haar!

19. Mira: Mevrouw
Ze tuimelde voorover, gleed opzij, rolde door en lag op haar rug. Het licht scheen in haar ogen, maar ze zag dat iemand vlak bij haar stond. Ze krabbelde half overeind om weer terug te kunnen kruipen, het gat in waar ze net uitgekomen was.
De persoon bukte zich razend snel en greep haar neusring vast en zei:"¯Onze kleine onderzoekster wil geen gebruik maken van mijn gastvrijheid?"¯
Mira slaakte een gil, van schrik, maar ook van pijn. De persoon die haar neusring vast hielt draaide aan de ring en er schoot weer een snerpende pijn door haar neus, Mira gilde weer. Ze zag nu dat ze te maken had met een vrouw.
"Kijk me aan kreng, anders draai ik nog een keertje aan je handy neusring!"¯
Mira keek naar boven, tegen het licht in en zag de vrouw haar spottend aankijken. Ze had lang zwart haar en een spierwitte huid. Ze had groenig/blauwe ogen en was gekleed in een keurig mantelpakje. Onder het jasje droeg ze niets. De korte rok kwam tot net boven de knie. Ze had zwarte schoenen met hoge hakjes aan. Een knappe vrouw, goed, chic gekleed!
"Opstaan sletje, we zullen jouw eens even manieren leren!"¯
De vrouw trok aan de neusring en Mira haastte zich om me snel met mee te bewegen in de richting waarin ze getrokken werd en gilde weer van pijn.
"Je maakt knap wat lawaai, bitch! Dat moet ophouden want ik wil alleen mezelf horen, begrepen?"¯
Mira keek verwilderd om zich heen, waarop de vrouw zei:"¯Zeg ja krengetje, of ik ruk je neus er af!"¯
Mira stamelde angstig: "Ja!"¯
"Jij zegt altijd "mevrouw' tegen mij. Dus".?"¯
Ze hielt de neusring laag en trok Mira voort, die daardoor gedwongen was op handen en knieėn zich voort te bewegen. De vrouw lachte en zei: " de dwang van de neusring is onovertroffen, dat merk je wel."¯
Ze leidde Mira door de ruimte naar een hondenmand die regen de muur stond en zei: "Klim in je mandje, schat."¯
Mira deed dat. De vrouw bukte zich en pakte een dunnen ketting die met een uiteinde aan de muur vast zat en aan het andere uiteinde een kleine sluiting had.
Ze klikte de sluiting aan Mira's neusring.
"Zo dat zit. Ik pak even een lijn. Neem er je gemak van!"¯
De vrouw liep elegant heupwiegend weg.
Mira pakte de ketting vast en tilde hem iets op, zodat het gewicht niet aan haar neusring trok. Zelfs dat deed al zeer.
Ze keek om zich heen. Ze kon nu de gehele ruimte overzien, een ruim vertrek, ingericht als een woonkamer. De vrouw was verdwenen door een deur aan de zijkant en kwam nu weer terug. Ze had nu een lang en soepel stuk rubber in haar hand, met aan elk uiteinde een karabijnsluiting. Mira zag dat dit niet het soort sluiting was die de Baas gebruikte en die ze nooit open had kunnen krijgen. Dit leek een gewone karabijn sluiting te zijn, die met een veertje zich sloot.
De vrouw liep op haar toe, klikte de sluiting van de ketting los en maakte het soepele rubber aan de neusring vast.
"Meekomen slet! We gaan in bad!"¯
Mira stond snel als ze kon op, bang dat vrouw kracht zou gebruiken en weer pijnlijk aan de neusring zou trekken.
De vrouw leidde haar door de deur waar ze net uitgekomen was. Ze kwamen in een slaapkamer, die in een ruime badkamer overging.
In het badkamerdeel aangekomen, leidde de vrouw haar naar de douche, liet het rubber los en zei:"¯Ga je gang. Schrobben maar, je stink als een open riool!"¯
Mira stapte onder de douche. Ze draaide de kraan open en hielt met de andere hand het rubber vast, zodat het gewicht niet aan de neusring trok.
"De vrouw zag dat en zei:"¯Maak het elastiek maar los van je neusring. Kun je je beter wassen. Weglopen is er toch niet bij".."¯
Mira maakte het rubberen elastiek los en liet het op de grond van de douchecabine vallen.
Ze waste zich uitvoerig en keek intussen rond.
De vrouw bekeek op haar beurt Mira en hoe ze zich waste.
"Zo. Dus jij bent Mira, het nieuwste speeltje van de Baas! Nou ik had gedacht dat hij een betere smaak had. Je bent vet en plomp, daar moet nodig wat aan gebeuren."¯
Mira voelde zich te kort gedaan. Ze was zeker niet vet en beslist niet plomp gebouwd. Ze wist dat ze een fraai lijf had en de mannen hadden verteld hoe mooi ze wel was!
"Ik zie dat je kennisgemaakt hebt met de zilveren klokjes. Haha, mooi geluid geven die niet?
Alleen jammer van die scherpe tandjes. Jaja, ik weet er alles van."¯
Mira was klaar met wassen en bukte zich om een handdoek te pakken die op een laag krukje lag, om zich af te drogen. De vrouw deed een stap naar voren en schopte Mira hard in haar maag. Mira kromp in elkaar en viel dubbelgevouwen op de grond.
"Wij vragen altijd of iets mag, wij doen nooit iets zonder toestemming! Dat zijn mijn regels en die zul jij heel snel leren!"¯
Mira was misselijk van de schop in haar maag en kreunde alleen maar. Met wijd open gesperde ogen keek ze naar de vrouw en wist dat ze doodsbang was voor dit mens!
De vrouw keek koud naar de kreunende.
"Ga staan, dan doe ik je armen in mijn geliefde positie", zei de vrouw. Mira ging voorzichtig staan. De vrouw gebaarde dat ze haar armen op haarrug moest houden en klikte achter haar rug de polsbanden aan elkaar.
De vrouw bekeek haar werk en lachte.
"Dit is de leukste positie die ik ken, heel handig om sletjes zoals jij manieren bij te brengen en je borsten komen zo heel goed uit!"¯
"Zo, dat is het begin. Nu kan je in ieder geval nergens aankomen."¯
De vrouw lachte en pakte Mira bij het vochtige haar. "Meekomen jij!"¯
Mira werd aan haar haar meegetrokken, naar het bed.
"Knielen, sletje! Ik ga je testen!"¯
Mira knielde voor het bed.
De vrouw ging pal voor haar zitten, spreidde haar benen en Mira zag dat ze geen slipje droeg! Ze keek zo tegen haar kale spleet aan!
"Likken slet, en doe het naar mijn tevredenheid, anders weet ik iets fijns met jouw neusring!"¯
Mira bewoog zich naar haar toe en rook een sterke vrouwelijke geur, dat mens was zo nat als een dweil! Ze had moeite haar evenwicht te bewaren nu haar handen aan op haar rug aan de riem vastzaten, dus ze kroop wat dichterbij. De geur van de vrouw werd sterker en ze zag nu ook dat haar schaamlippen licht gezwollen waren. Dit alles moest haar sterk opwinden dus! Ze stak haar tong uit en likte over de schaamlippen. De vrouw vond dit niet voldoende en trok haar hoofd met kracht tegen haar kruis aan.
"Likken slet!"¯
Mira likte en likte, stak haar tong tussen de gezwollen lippen en proefde het zoute vocht van de vrouw. Ze vond haar gezwollen clit, een stevig aanvoelend nootje, dat opbolde op de plek waar haar schaamlippen samen kwamen.
"Jaaaaaaaaaaa, daar moet je wezen, sletje! Doe je best!"¯
Mira likte net zo lang tot de vrouw schokkende klaar kwam en likte door uit angst weer gepijnigd te worden.
De vrouw trok hard aan haar haar en zei:"¯Doorlikken tot ik helemaal schoon ben en niets overslaan!"¯
Mira likte haar schoon.
De vrouw duwde Mira achterover. Omdat haar handen vast zaten, kon ze haar val niet opvangen en kwam pijnlijk met haar hoofd op de grond. Dit was dus geen zachtzinnige tante!
De vrouw lachte en zei:"¯Opstaan en meekomen. Ik heb nu even andere dingen te doen en jij gaat je mand in!"¯
Mira moest naar de hondenmand lopen en werd daar vast gezet. Haar handen bleven op haar rug vast zitten.
De vrouw verdween door een andere deur en deed die achter zich dicht.
Mira merkte dat ze honger had. Toen ze onder de douche stond had ze wat water gedronken, dus dorstig was ze niet. Ze probeerde zo gemakkelijk mogelijk in de gevlochten hondenmand te gaan zitten, maar fijn was het niet.
Mira keek naar de wand en zag een klok hangen. Een klok! Die had ze in vele dagen niet meer gezien! Het was bijna 3 uur zag ze. Ze wist alleen niet of het dag of nacht was.
Langzaam verstreek de tijd. Toen het net na 6 uur was, hoorde ze wat. Het leek er op dat de vrouw was teruggekeerd!
Even later ging de deur open en de vrouw bleef in de deuropening staan.
"Ik heb een verrassing voor je, schat!"¯

20. Mira: Bezoek
De vrouw kwam verder de kamer in en deed een stapje opzij. Ze draaide zich om en keek naar de deuropening, waardoor ze zojuist was binnen gekomen.
"Kom er maar in, ze bijt niet!"¯
Er liep een jong meisje de kamer in, niet ouder dan 16 of 17 jaar. Ze bleef in de deuropening staan en keek nieuwsgierig de kamer in tot haar oog op Mira viel. Ze sperde haar ogen open en zei:"¯Dat is ook geen jonkie meer! Zeker twintig of zo!"¯
De vrouw lachte en zei:"¯Op een oude fiets moet je leren Ulva! Deze bitch is goed genoeg voor jou! Niet zeuren dus en maak maar even kennis met onze Mira."¯
Mira verbaasde zich er niet erg over dat de vrouw haar naam kende, de Baas zou hier zeker iets mee van doen hebben.
Het meisje liep naar Mira toe en bleef voor haar mand staan.
"Opstaan, oudje! En in de houding!"¯
De vrouw lachte en wachtte belangstellend af wat Ulva zou gaan doen.
Mira stond moeizaam op. Haar op de rug gebonden handen maakte het lastig haar evenwicht te bewaren. Wat die griet bedoelde met "in de houding', wist ze niet.
"IN DE HOUDING, oud wijf!", schreeuwde Ulva nijdig stampte met haar voeten.
De vrouw grijnsde en keek belangstellend toe. Mira wist echt niet wat te doen en zei: "Wat bedoel je?"¯
Het meisje sperde haar ogen open, haalde uit en gaf Mira een draai om haar oren waar ze van suizebolde. De vrouw lachte zachtjes.
"Als je niet weet wat "de houding' is. Zal ik je dat direct leren! Je gaat als ik dat zeg met gespreide benen staan met je hoofd in de nek en je handen op je rug. NU!"¯
Mira was wel zo goed dat ze haar benen wat uit elkaar zette en haar hoofd in de nek legde. Ze voelde zich vernederd door dit meisje!
Ulva liep om haar heen en bekeek Mira goed.
"Zo. Jij bent dus hier zo maar komen aanlopen. Door het hondenluik. Wel, wel, dat is grappig! Je wist zeker niet wie hier woonde, niet? Nu je er toch bent kan ik lekker met je spelen tot de Baas terug is. Hij werkt af en toe wat. Nu ook."¯
Ze liep weg en pratte zachtjes met de vrouw. De vrouw liep de kamer uit en Ulva kwam voor Mira staan. Ze pakte een tepelring vast en trok er zo hard mogelijk aan, waardoor Mira haar evenwicht verloor en een stapje naar voren deed.
"Heb ik gezegd dat je een stap moest nemen?", gilde het meisje en pakte nu met elke hand een tepelring en draaide die gemeen om. Mira kreunde en probeerde zo stil mogelijk te blijven staan.
Op dat moment ging de kamerdeur open en kwam de vrouw binnen met een leren riem met een rode bal er aan vastgemaakt.
Ze gaf de riem aan Ulva. Ulva liep met de riem in haar hand naar Mira en zei:"¯Mond open, ouwetje!"¯
Mira deed haar mond open en de rode bal werd in haar mond gestopt. Het bleek een schuimrubberen bal te zijn, die haar mond onprettig vulde. Daarna maakte Ulva de riem achterhaan hoofd vast. Haar mond werd opengehouden door de bal en ze begreep dat zo niet veel geluid zou kunnen voortbrengen.
Ulva klikte haar los van de lijn waaraan ze vastgezeten had en pakte de neusring van Mira.
"Meekomen!" Ze liep naar de slaapkamer.
Mira deed haar best de leidende hand van Ulva zo nauwkeurig mogelijk te volgen, maar kon niet voorkomen dat ze flink pijn leed, het korte stukje naar de slaapkamer.
Ulva klikte de polsbanden los van elkaar. Daarna ging ze op het bed zitten en zei:"¯Beffen kan je, maar dat zal ik zelf later testen. Verwen me nu met je handen. Kleed me uit en breng me in een goeie stemming. Als je je best doet weet ik wel een aansporing voor je!"¯
Ze bleef op bed zitten en keek Mira spottend aan. Mira wist niets beters te doen dan op haar knieėn voor Ulva te gaan zitten en haar schoenen uit te trekken, daarna haar bloesje. Ze maakte de sluiting van Ulva's spijkerbroek los. Ulva tilde haar kont ietsje op, waardoor Mira de spijkerbroek uit kon trekken. Ulva zat nu in bh en slip op bed en keek ongeduldig naar Mira. Mira tastte om Ulva heen en maakte de sluiting van haar bh los. Haar kleine peervormige borsten vielen iets naar buiten. Mira keek naar de grote tepels en de opvallend donkere tepelhoven. Ze trok aan de voorkant van het slipje van Ulva. Ulva bewoog haar bovenlichaam weer iets naar boven en even later zat ze naakt voor Mira. Mira zag dat ze keurig geschoren was, maar wel een klein streepje schaamhaar had laten staan.
Mira kroop op het bed en duwde Ulva naar een liggende positie. Ze liet haar handen over Ulva's borsten dwalen en zag dat haar tepels direct reageerden. Mira aaide haar zo goed als ze kon en duwde de bennen van Ulva wat uit elkaar. Ulva werkte goed mee en tilde een been zo ver op, dat haar kruis heel toegankelijk werd voor Mira. Mira liet haar vingers over de schaamlippen van het meisje dwalen en stopte een vinger in haar vagina, gevolgd door een tweede. Met haar andere hand zocht ze de clit van het meisje en begon haar te vingeren. Het meisje kirde van genogen en onderging deze verwennerij enthousiast!
Mira zag dat de vrouw op een lage stoel was gaan zitten en zich zelf vingerde. Ze zag het vrouwelijk sap glinsteren! Wat een geile wijven dit!
Intussen was Ulva goed op temperatuur gekomen en trilde door het komend orgasme. Mira vingerde haar tot Ulva een kreet slaakte en schokkend klaar kwam en stopte toen met haar handenarbeid. Ulva gilde tegen Mira:"¯Doorgaan hoer! Ik zeg wel wanneer je kunt ophouden!"¯
Mira ging door. Ze zag dat de vrouw intussen ook klaar gekomen was en lodderig naar haar keek, zwaar ademend. De vrouw zei tegen Ulva:"¯Maak haar bal maar los. Dan kan ze even haar tong gebruiken!"¯
Ulva giechelde en stond op. Ze boog zich naar Mira toe en maakte de riem los die de bal in haar mond op zijn plaats hielt. Het meisje ging weer zitten en zei tegen Mira: "Dat was de voorkant. Heel goed gedaan. Nu mag je me rimmen!"¯
Mira had geen idee wat dat was en stak haar vinger op.
"Aha, een beetje manieren heb je dus wel. Ja?"¯
"Wat is rimmen?
"Het meisje haalde snel uit en gaf Mira weer een draai om de oren waarvan ze suizebolde!
"Je spreekt me altijd aan met Prinses, nooit anders, begrepen?"¯
Mira knikte en dacht dat dit wel een knap verknipte prinses was!
"Rimmen is het likken van mijn anus. Daar houd ik van. Doe het heel goed en ik vergeet je gebrek aan manieren van zojuist. Opschieten nu!"¯
Ulva draaide zich op haar buik en spreidde haar benen zo ver ze kon.
Mira rilde van afschuw. Anaal likken! Daar had ze nog nooit van gehoord, laat staan gedaan!
Mira aarzelde. Ze zag dat de vrouw opstond, haar rokje naar beneden trok en van achter haar stoel iets pakte. Hel bleek een dun bamboe rietje te zijn met een lederen handvat. Het uiteinde van het rietje was voorzien van een kort stukje leren veter.
De vrouw draaide zich naar Mira toe. Mira zag aan de glinstering in de ogen van de vrouw, dat ze het naar haar zin had. De Vrouw hief het rietje op en liet het met kracht neerkomen op de onbeschermde borst van Mira. Mira gilde van schrik en van pijn en bedekte haar zere borst. De vrouw lachte en zei:"¯Handen weg. Werken slet en niet aarzelen anders volgen er meer klappen!"¯
Mira streelde de rug en de billen van het meisje en boog zich naar haar kont. Ze spreidde de billen van het meisje en zag haar sterretje zitten. Ze bukte zich verder en begon zachtjes over de anus van het meisje te likken. Het smaakte nergens naar. Ze legde haar hand tegen de schaamlippen van het meisje en tastte naar haar clit. Het meisje kreunde van genoegen en Mira duwde voorzichtig haar tong tegen de anus van Ulva. Ulva kreunde harder en zei zachtjes: "Steek je tong er in!"¯
Mira voelde dat de sluitspier van Ulva totaal ontspannen was, maar moest toch haar anus iets met een vinger oprekken, voordat ze haar tong naar binnen kon steken,. Ze proefde een bittere smaak en dacht:"¯Dat is dus stront!"¯
De vrouw was weer gaan zitten en volgde belangstellend de verrichtingen van Mira.
Ulva was intussen weer klaargekomen en spoorde Mira aan vooral door te gaan. In het half uur dat toen volgde, kwam Ulva meerdere malen klaar. Niets wees er op dat Ulva moe werd of er geen zin meer in had. Mira was echter op van moeheid. Na wat ze vandaag meegemaakt had en zeker na de driekwartier spelen met het meisje, gingen haar spieren opspelen en ze was aan een pauze toe.
De vrouw had dat in de gaten en zei: "Ulva heeft voordelen en nadelen, maar ze kan dit langer volhouden dan wie dan ook. Stop maar, je werkdag zit er wat Ulva betreft nu wel op!"¯
Mira ging rechtop zitten en keek dankbaar naar de vrouw. Ulva richtte zich ook op en keek naar Mira.
"Moe niet? Wel je mag naar je mandje toe. Morgen ga ik wel verder met je."¯
Mira werd naar haar mand gebracht en vast gezet. De vrouw en Ulva liepen naar de slaapkamer, deden het licht uit en de deur achter zich dicht. Mira was alleen. In het donker.
En ze had honger. Na enige tijd viel ze, opgerold in de te kleine hondenmand. in slaap.

Geef Dit Verhaal Een Cijfer: